دعاى روز چهارم ماه رمضان ( 609 ) « أَللَّهُمَّ ! قَوِّنِى فِيهِ [ وَفِّقْنِى فِى هذَا الْيَوْمِ ] عَلى إِقامَةِ أَمْرِكَ ، وَارْزُقْنِى [ وَ أَذِقْنِى ] فِيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ ، وَ أَوْزِعْنِى فِيهِ أَدآءَ [ لِأَدآءِ ] شُكْرِكَ [ بِكَرَمِكَ ، وَاحْفَظْنِى بِحِفْظِكَ وَ سَتْرِكَ ، يا أَبْصَرَ النّاظِرِينَ ! بِرَحْمَتِكَ ، يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ ] يا خَيْرَ النّاصِرِينَ ! » « 1 » خداوندا ! در اين [ روز ] مرا بر به پا داشتن امرت يارى فرما [ يا : موفّق گردان ] و شيرينى يادت را در آن به من روزى فرما [ يا : بچشان ] و به جا آوردن شكر و سپاست را [ به بزرگوارىات ] به من الهام فرما ، [ و به نگاهدارى و پوشاندنت نگاهم بدار ، اى بيناترين بينندگان ! به رحمتت ، اى مهربان‌ترين مهربان‌ها ! ] ، اى بهترين يارى كنندگان ! اقامه‌ى امر الهى ؛ عبوديت با اخلاص اگر چه در عبارات دعا ، اختلاف نسخه وجود دارد ؛ ولى شايسته است خوانندگان همه مطالب آن را مورد توجّه قرار دهند . دو احتمال در مراد از اقامه‌ى امر الهى در جمله‌ى اوّل : « قَوِّنى فِيهِ عَلى إِقامَةِ أَمْرِكَ » وجود دارد : پياده نمودن صورت عبوديّت و عبادات ظاهرى و اسقاط تكليف از خود ؛ اخلاص و توجّه به فطرت را در عبادت‌ها ملحوظ داشتن ، چنان كه خداوند مىفرمايد : - وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ « 2 » و دستور داده نشده‌اند مگر اين كه در حالى كه عبادت خود را براى خدا خالص نموده‌اند ، او را بپرستند .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 125 . ( 2 ) . سوره‌ى بيّنه ، آيه‌ى 5 .